ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

196

الطبقات الكبرى ( فارسي )

( 1 ) عبد اللّه بن ابى بكرة مادرش بانويى از قبيلهء سعد بن زيد بن منات بن تميم و از خانوادهء بنى صريم است ، عبد اللّه بن ابى بكره پيش از آنكه ابو بكره از بحرين به بصره بيايد در بحرين متولد شده و بزرگترين فرزند ابو بكره بوده است و براى امويان عهده‌دار كارى نشده است ، ابو بكره هنگامى كه در گذشت چهل فرزند دختر و پسر داشت كه از هفت تن ايشان فرزندانى باقى مانده‌اند و عبد اللّه بن ابى بكره يكى از ايشان است . عبيد اللّه بن ابى بكرة مادرش بانويى به نام هوله دختر غليظ و از خاندان عجل است ، او محدثى كم حديث بوده است . گويد موسى بن اسماعيل ، از ابو هلال از ابو حمزه ما را خبر داد كه مىگفته است * نخستين كسى كه در بصره به اين روش وضو مىگرفت عبيد اللّه بن ابى بكره بود و ما مىگفتيم به اين حبشى بنگريد كه به نشيمنگاه خود انگشت مىرساند ، يعنى نشيمنگاه خود را پس از دفع مدفوع با آب مىشويد . گويند ، عبيد اللّه بن ابى بكره به روزگار حكومت زياد بن ابيه حاكم سجستان شد ، عبيد اللّه در گذشت و نسل او باقى هستند . « 1 » عبد الرحمان بن ابى بكرة او نخستين مولودى است كه در بصره متولد شده است ، در آن هنگام آنان در محله خريبه زندگى مىكردند ، شترى پروار كشتند و مردم بصره را كه حدود سيصد تن بودند خوراك دادند و همه را كفايت كرد ، عبد الرحمان محدثى مورد اعتماد و او را احاديثى بوده است و

--> ( 1 ) در متن روايت پيش از كلمه لواط استفاده شده بود و با تسامح ترجمه شد .